Niezwykłe relikwie w Pabianicach

W 2011 roku „Życie Pabianic” zajrzało do pabianickich kościołów, by sprawdzić, jakie niezwykłe relikwie są w nich przechowywane. Wśród nich znalazły się m.in. drzazgi z krzyża Chrystusa oraz włos z brody św. Maksymiliana Kolbego. Poniżej artykuł z tamtego okresu.

W ołtarzach i zakrystii kościoła św. Mateusza są ukryte drzazgi z krzyża, na którym cierpiał Jezus i 18 relikwii świętych. U św. Maksymiliana Kolbego mają włos ze zgolonej brody patrona W najstarszym pabianickim kościele – na Starym Rynku, są relikwiarze z doczesnymi szczątkami 18 świętych i Krzyża Chrystusowego.

– Z zapisków historycznych wynika, że niektóre z nich są tutaj od początku istnienia naszego kościoła – zdradził nam ksiądz prałat Jan Szuba, wieloletni proboszcz tej parafii.

Najstarsze relikwie ukryto w bocznych ołtarzach. W lewym transepcie przy ołtarzu Matki Bożej, ozdobionym srebrnymi wotami dziękczynnymi z XVII wieku, są dwa relikwiarze w kształcie piramidy. Spoczywają w nich szczątki sześciorga świętych Kościoła katolickiego. Podobne relikwiarze umieszczono w prawym transepcie przy ołtarzu Trójcy Przenajświętszej. Są w nich szczątki kolejnych sześciu świętych.

W zakrystii przechowuje się siedem relikwii. Mikroskopijnej wielkości fragmenty kości, ciała lub włosy świętego są złożone za szkłem – w bogato zdobionych relikwiarzach. W każdym jest karteczka z imieniem świętego, potwierdzająca autentyczność relikwii. Najnowsza relikwia kościoła św. Mateusza pochodzi z 2001 r. To włos z głowy św. Maksymiliana Kolbego. W kościele św. Mateusza młody Maksymilian Maria Kolbe modlił się, służył do mszy i przeżył wizję dwóch koron.

W wysokiej szafie za szkłem stoi tutaj srebrny relikwiarz z odłamkiem drewna. To drzazgi z krzyża, na którym powieszono Jezusa Chrystusa. Tak przynajmniej dowodzi kościelny dokument.

Jest też relikwiarz z fragmentem ciała patrona kościoła – św. Mateusza Ewangelisty.

Są tu relikwie św. Franciszka z Asyżu, św. Stanisława – biskupa i męczennika, św. Ignacego – założyciela zakonu jezuitów i św. brata Alberta Chmielowskiego – zakonnika oraz samarytanina.

Jeden z młodszych pabianickich kościołów – św. Maksymiliana Kolbego, ma zaledwie jedną relikwię, ale za to pierwszego stopnia. To włos z brody patrona, świętego Maksymiliana Kolbego. Włos sprowadzono do Pabianic z Niepokalanowa w 1993 r.

Skąd się tam wziął? Na początku drugiej wojny światowej, kiedy gestapo poszukiwało ukrywających się Żydów, przetrząsano także polskie klasztory. Wtedy bracia z Niepokalanowa postanowili zgolić brody. Wśród nich był ojciec Kolbe. Klasztorny fryzjer schował (na pamiątkę) garstkę włosów z brody przyszłego świętego.

Włosy to nieliczne relikwie bezpośrednie św. Maksymiliana. Ciało ojca Kolbego hitlerowcy spalili w krematorium w Auschwitz. Popioły krematoryjne zazwyczaj wywozili na pola uprawne, wrzucali do stawów, dołów, wyrobisk, a nawet do rzek przepływających w pobliżu obozu zagłady: Soły i Wisły.

Najcenniejsze pamiątki po świętym z Pabianic przechowuje się w kościele na osiedlu w Oświęcimiu. Są tam relikwie pośrednie: mszał, kielich mszalny i część różańca. Tym cenniejsze, że ojciec Kolbe używał ich w ostatnich dniach życia. Autentyczność tych przedmiotów potwierdzili świadkowie – osoby, które je przechowały i ocaliły.