Szpital do wzięcia

Ćwierć wieku temu pabianicki szpital znalazł się pod ścianą, a jego finanse przypominały beczkę bez dna. Choć od tamtego czasu zmieniły się systemy, rządy i prezesi, jedno w Pabianicach pozostało niezmienne: szpitalne długi to wciąż niekończąca się opowieść. W 2001 roku lokalny SP ZOZ tonął w milionowych stratach, wisiało widmo windykatorów licytujących łóżka z oddziałów. Przypominamy archiwalny reportaż „Życia Pabianic” z czasów, gdy przed katastrofą próbowano ratować się drastycznymi cięciami etatów, zamianą karetek pogotowia na zwykłe taksówki i gorączkowym przerzucaniem się odpowiedzialnością między miastem a powiatem.
 

SZPITAL DO WZIĘCIA

Pacjenci przynoszą straty naszemu szpitalowi. Co roku – większe. Przez dziewięć miesięcy tego roku Samodzielny Publiczny ZOZ „wypracował” 3,4 mln zł strat – o pół miliona więcej niż w całym ubiegłym roku. Dokładnego zadłużenia ZOZ-u nikt nie jest w stanie podać. Szacuje się, że jest to od 9 do 12 mln zł.

KOMORNIK ZAJMIE ŁÓŻKO

Gdy skończy się cierpliwość wierzycieli, będzie tragedia. Wtedy hurtownia leków lub dostawca opatrunków sprzedadzą swoje wierzytelności firmie windykacyjnej – bezwzględnej w ściąganiu pieniędzy. Na jej żądanie komornik będzie musiał zająć konta bankowe szpitala. Firmy zawodowo ściągające długi nie mają litości nawet dla ciężko chorych. Będą licytować majątek szpitala. Zaczną od drogiego sprzętu medycznego z sal operacyjnych, a skończą na zwykłych szpitalnych łóżkach.

ZNIKAJĄCE ETATY

Laboratoria przy ul. św. Rocha i Wileńskiej wykonują już tylko najprostsze badania. W pozostałych przypadkach ich rola ogranicza się do pobierania krwi, przyjmowania moczu i kału oraz wydawania wyników badań. Analizę robi się w szpitalu. W ten sposób w laboratoriach ubyło 6 etatów. Kolejne 10 zniknęło, gdy oddział ginekologiczno-położniczy połączono z oddziałem dla noworodków.

Zyski ma dać tworzony właśnie oddział kardiologiczny (za leczenie serca kasa chorych płaci dużo) i oddział opieki długoterminowej. Szpital ma także zarabiać na oddziale dziennej rehabilitacji. Pacjenci nie będą tam hospitalizowani, a jedynie przyjadą ze swych domów na umówione zabiegi.

CHIRURG TNIE, DŁUG ROŚNIE

Najwięcej strat „produkuje” oddział chirurgii. To dlatego, że kasa chorych płaci szpitalowi mniej niż kosztują zabiegi i operacje. „Kosztowny” był również oddział ginekologiczny.

– Wprowadzamy oszczędności wszędzie tam, gdzie da się to zrobić, nie szkodząc pacjentowi – wyjaśnia doktor Jacek Dyba, zastępca dyrektora SP ZOZ ds. medycznych.

PRANIE NA WYNOS

Zdaniem dyrekcji szpitala oszczędności przyniosło zlecenie firmom zewnętrznym prania pościeli i sprzątania szpitala. Od nowego roku lekarzy do pacjentów będą wozić taksówki firmy Hallo Taxi – a nie droższe od nich karetki z Wojewódzkiej Kolumny Transportu Sanitarnego. Ma to dać miesięcznie oszczędności – 10 tys. zł.

POZA KONTROLĄ

Brak nadzoru nad działalnością ZOZ sprawia, że nawet słuszne decyzje dyrekcji budzą wątpliwości. Nie wiadomo, kto ma kontrolować szpital – władze miasta czy władze powiatu. Rozpoczęcie kontroli równałoby się z przyznaniem do długów.

– Niewątpliwie ZOZ powinien mieć radę społeczną i organ założycielski, bo nie może wisieć w próżni – przyznaje dyrektor Dyba.

Dziś działania dyrekcji szpitala budzą wiele wątpliwości, a żadna kontrola nie może ich rozwiać. Na przykład nikomu do tej pory nie udało się uzyskać konkretnej odpowiedzi dyrektora ZOZ Andrzeja Iwanowskiego, czy jest powiązany rodzinnie z firmą, która wygrała przetarg na komputeryzację szpitala.

Zarząd Starostwa Powiatowego zaproponował Zarządowi Miasta założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Centrum Promocji i Ochrony Zdrowia. Do majątku spółki miałby należeć nie tylko szpital, przychodnie, pogotowie i laboratoria, ale także Dzienny Ośrodek Adaptacyjny, Środowiskowy Dom Samopomocy i Warsztat Terapii Zajęciowej. Wszystko mogliby kontrolować radni miejscy i powiatowi.