Zabijanie na ekranie. Tak było w salonie gier w „Jamniku”

Dziś wystarczy telefon, konsola albo komputer, żeby w kilka sekund przenieść się do dowolnego wirtualnego świata. Kiedyś było inaczej. Na grę trzeba było wyjść z domu, wrzucić żeton i walczyć o kolejne minuty przed ekranem. Rok 1997. W pabianickim „Jamniku” młodzi gracze tłoczyli się przy automatach, a wśród największych hitów były „Mortal Kombat”, „Street Fighter”, „Destruction Derby” i „FIFA 97”.
 

Tak wówczas pisało Życie Pabianic: 

ZABIJANIE NA EKRANIE

​Obcinanie głowy, wypruwanie serca, karambole uliczne są na porządku dziennym w salonie gier komputerowych w „jamniku”. Za jeden żeton wart 50 gr można tu zabijać nawet przez 45 minut. Wszystko zależy od umiejętności gracza. Jest tu klasyka cybernetycznych gier, czyli „Street Fighter” oraz „Mortal Kombat”. W obu grach trzeba nieźle nawywijać nogami i rękoma, żeby pokonać bandziorów, którzy chcą zawładnąć światem. Do ich uziemienia używa się nie tylko gołych pięści, ale także siekier, pił tarczowych, czy karabinów o rozmiarach przenośnej armaty.

​Hitem działającego od dwóch miesięcy salonu jest Destruction Derby, gra dla kierowców - piratów. Zasady są proste - trzeba wyprzedzać przeciwników i taranować ich auta, zanim oni staranują twoje. Powodzeniem wśród kibiców piłki nożnej cieszy się również FIFA 97. Tu rozgrywa się prawdziwe mecze piłkarskie ligowe lub turniejowe. Gracz jest trenerem, który może sadzać na ławce największe gwiazdy futbolu. Mecze odbywają się przy pełnych trybunach, a akcje komentuje niemiecki spiker. Tu nawet reprezentacja Polski może wygrać.

​Salon gier „3D” odwiedzają gracze od 8 do 20 lat. Rano przychodzą wagarowicze, po południu ci co migają się od odrabiania lekcji. Największy tłok jest w soboty i niedziele.