50 lat po maturze spotkali się uczniowie TM5. Z 40, która zaczynała naukę w Mechaniku w 1971 roku do matur dotarło 39.

Przygodę z „ mechanikiem” rozpoczęliśmy w 1971 roku egzaminem wstępnym, po którym 40 osób rozpoczęło naukę. Naszym wychoawcą był śp. Aleksandrem Wesołuchą. Różnie się w szkole działo, ale do matury dotrwało 39 osób.

Obecni na spotkaniu  Wiesław Dobiech, Jerzy Fiuk, Zbigniew Gajda, Paweł Jatczak, Roman Kępa, Jan Kmieciński, Zbigniew Kurowski, Krzysztof Kuśmider, Krzysztof Masiera, Adam Masternak, Krzysztof Misiak, Jacek Plewiński, Zofia Spanialska Świeczewska, Wacław Wendler, Henryk Witaszczyk.

Zofia Spanialska -Świeczewska tak wspomina spotkanie po latach :

Jubileuszowe Spotkanie Naszej Klasy – Rocznika 1971 – 1976 – odbyło się na terenie ZSZ nr 1 przy współudziale obecnego dyrektora Pawła Szałeckiego. W spotkaniu uczestniczyli też uczący nas profesorowie: Jan Ramisz, Wiesław Dobiech, Zbigniew Filipowski, Bogdan Parzonka, Zbigniew Dychto i Wiesława Maląg Rabiega. 

Witold Gombrowicz napisał:„Bez uczniów nie byłoby szkoły, a bez szkoły nie byłoby nauczycieli…”

To bardzo dobrze świadczy o szkole, Nauczycielach i Dyrekcji, że wdzięczni uczniowie wciąż pamiętają, czuję wdzięczność i chętnie wracają tu z kwiatami… po pięćdziesięciu latach!!!

Nasza Szkoła ma wspaniałą historię, tworzoną od 111 lat – Rok 1915 – Szkoła Techniczna, Szkoła Rzemiosł, wreszcie Zespół Szkół Mechanicznych: TM 5, TM 3, PST. Drugi etap edukacyjny – szkoła średnia, to nie tylko nauka zawodu – to nauka życia, wejście w dorosłość, kształtowanie charakteru.

Ta wspaniała szkoła umożliwiła nam naukę zawodu, wejście w dorosłość, wymarzony zawód, pierwszą pracę, praktykę, doświadczenie i dyscyplinę. Ale także ukształtowała nasze charaktery i umożliwiła nam nawiązanie pierwszych przyjaźni, które często trwają do dziś!
Aktywny rozwój społeczny, kształtowanie charakteru, bardzo ważny etap rozwoju, poszukiwanie wzorców i autorytetów, rozwój osobisty i emocjonalny. Przygotowanie do założenia rodziny i dorosłego życia… Miło było wspominać te lata spędzone w szkole, w warsztatach szkolnych i na praktykach zawodowych w zakładach pracy. A przede wszystkim ludzi, którzy się przewinęli przez nasze życie i tych, którzy są z nami i w naszej pamięci.