Cztery dekady minęły "jak jeden dzień"

Skrzypcowe solo z motywem przewodnim z serialu „Czterdziestolatek” dało sygnał do startu jubileuszu 40-lecia Przedszkola Miejskiego nr 4 im. Misia Uszatka w Pabianicach.

Cztery dekady przedszkola to długa historia utkana z dziecięcego śmiechu, pierwszych przyjaźni, zdartych kolan i dumy rodziców ocierających ukradkiem łzy podczas przedszkolnych występów. Jubileusz "Czwórki" nie był zwykłą akademią- był sentymentalną podróżą w czasie, w której przeszłość spotkała się z teraźniejszością, a mury placówki po raz kolejny udowodniły, że są czymś znacznie więcej niż tylko budynkiem – są drugim domem.

Po uroczystym wprowadzeniu sztandaru i oficjalnych powitaniach, mikrofony trafiły w ręce absolwentów. Dla nich powrót do „Czwórki” miał wymiar szczególny. Dziś przekraczają jej próg już jako rodzice kolejnego pokolenia przedszkolaków.

Wspomnienia popłynęły wartkim strumieniem od 1986 roku i początków Państwowego Przedszkola nr 18 pod okiem Danuty Wiadernej. Przypomniano rok 1996, w którym placówka stała się „Czwórką” oraz lata za kadencji Zofii Król (dyr. 1991–2014) i Barbary Olszewskiej (dyr. 2014–2024), aż po rok 2024, gdy stery objęła Ewa Adamska, niegdyś sama będąca tutejszym przedszkolakiem. Było o powstaniu hymnu placówki (2001 rok, słowa napisały nauczycielki: Irena Królak i Ewelina Maciszewska) i innowacjach pedagogicznych. Ożyły tradycje: wigilie, pikniki i występy dla dziadków. Prawdziwe show skradły jednak obecne przedszkolaki.

Podczas uroczystości wybrzmiała długa lista podziękowań. Przedstawiciele władz samorządowych, oświaty oraz zaproszeni goście zgodnie dziękowali obecnej kadrze i emerytowanym pracownikom za dekady budowania bezpiecznego, przyjaznego miejsca dla najmłodszych Pabianiczan.

​Do życzeń dołączył miejski prezent – okolicznościowy bon na 2000 zł. Na koniec oficjalnej części na salę wkroczył sam… Miś Uszatek w rozmiarze XXL.  Wspólnie z dyrektor Ewą Adamską zabrał się za krojenie potężnego tortu, na którym obok liczby 40 dumnie prezentowały się figurki Uszatka, Prosiaczka, Psa Kruczka i Zajączka.

​Po części oficjalnej goście przenieśli się w kuluary na słodki poczęstunek​. Wiele osób nie spieszyło się do wyjścia. Oblężenie przeżywały wystawione w holu odręcznie wypisane kroniki. Dorośli dziś absolwenci z wypiekami na twarzach przeglądali pożółkłe strony, szukając siebie na starych zdjęciach. 

Dopełnieniem tej sentymentalnej podróży była pamiątkowa księga, w której każdy mógł zostawić swój ślad. Fotorelacja poniżej.